GEREKÇE
Yargıç karardan önce gerekçeyi okudu
özetle:
1.Harp okulunun tarihçesi.
https://kho.msu.edu.tr/hakkinda/tarihce.html
(Gerekçede bunun ne işi vardı anlamadım.)
2.Darbe girişimine bütün öğrenciler katılmış, bunların bir kısmı "bir is-
yan bastırıldıktan sonra biz nöbet tutmaya gidiyoruz" diye, bir kısmı
ise "Türk silahlı kuvvetleri ihtilal yapmış, bize de görev verilmiş" diye
düşünmüştür.
İkinci düşünceye sahip olanların harekete bilerek katıldığı açıktır ama
hangi öğrencinin hangi düşünceyi taşıdığını belirlemek mümkün olma-
mıştır.
3.Onsekizler raporu denilen tutanak usule aykırı bir şekilde hazırlandı-
ğı için hukuki delil sayılmamıştır.
4.
Harbiyeli aldanmaz parolası hukuki delil sayılmamıştır.
5.Harp okulu öğrencileri bütünüyle suçsuzdur, ceza alan öğrenciler bü-
tünün yanında önemsiz bir istisnadır.
6.Tanık ifadelerinin büyük çoğunluğu sanıkların savunmasını destekler
niteliktedir. Ahmet Eroğlu, Kenan Güven ve Mustafa Uzun'un ifadeleri
buna örnektir.
7.Hareket gecesi öğrencilerin ihmal edildiği kanaatine varılmıştır.
-
Gerekçede "harekete
bütün harp okulu öğrencileri katılmıştır" deniyor
ama o gece hastanede olanlar katılmadı ve herkes gibi onlar da tutuk-
lanıp yargılandı. Okuldan onlar da atıldı.
Bizim "erkek general" gibilere yakışan da buydu,
şöyle diyordu:
İçinizden biri bir subayımdan herif diye söz etmiş,
haddine mi düşmüş. Eğer bir subayıma her hangi
biriniz saygısızlık ederse
hepinizi teker teker cezalandırırım.
Hayır,
masumu suçludan ayrı tutacaksın,
hukuk bunu gerektirir.
Keşke hiç olmazsa
duruşma yargıcı
yüzbaşı Mehmet Karaaslan'ı dinleselerdi.
Bir tanığa öğrencilerin aldatılmış olup olmadığını sordu. Tanık:
Bu bir silahlı ayaklanmadır. Bu bir Kabakcı isyanı, bu
bir Patrona Halil isyanı gibidir. Genel kurmay başkanını
yatağının altında arayanlaaar, genel kurmay ikinci baş-
kanına ateş edenleeer!
Yargıç:
Bırakın onları! Onlar başka. Onlar
öteki mahkemede.
-
O gece hangimizin neyi düşündüğüne gelince, "isyan olup bastırılmış,
biz nöbet tutmaya gidiyoruz" diyenler aslında yalnızca bizdik yani yar-
gılanmakta olan harbiyeliler.
Mahkeme bizim bu söylediğimize neden inanıverdi bilemiyorum, tah-
minim şudur:
Duruşma yargıcımız Mehmet Karaaslan eğer aklanırsak bizim subay
çıkacağımıza inanıyordu. Disiplin cezasına çarpılarak okuldan atılaca-
ğımız aklına gelmiyordu.
O yüzden ne kadar çok harbiyeli aklanırsa o kadar iyiydi. İnanmak is-
tedi, inandı.
Tanık olarak gelen subayların bir çoğu da her halde öyle düşünüyordu
ki bizim lehimizde yalan söylediler.
Örneğin binbaşı Eroğlu
22 Şubat 1962'de bizim İnönü lehinde tezahurat yapmamız üzerine
darbeciler tarafından sınıflarımıza kapatıldığımızı söyledi, oysa biz
sınıflarımızda kendi isteğimizle bekledik. Görev verecekler de darbeye
katılağız diye.
Binbaşı Eroğlu bizim "
Görev verin yapalım" dediğimizi elbet bilecek
durumdaydı.
Yarbay Ali Elverdi
21 Mayıs 1963'te
radyoevini ele geçirenler öğrenci değildi, teğmenlerdi dedi.
General Hazer
"Radyoevini ele geçiren darbeci subaylarla temas kurdum
ama öğrenciler olup bitenden habersizdi" dedi.
"Onlar karşıda
duvar gibi duruyorlardı."
Bunlarıın hepsi bizi suçsuz göstermek için söylenen yalanlardı.
Ben Talât Aydemir'le birlikte hareket ettiğimizi biliyordum. Bunu
"Conguroğlu gelmiş, Talat Aydemir'i gördün mü?" sözlerini duyunca
anladım.
Bu durumda benim ceza almam gerekirdi. Ama ben suç işlemedim
çünkü darbecilerle birlikte hareket etmedim, askerlik neyi gerektiri-
yorsa onu yaptım:
Alarm verilmişti, kalktım.
Birliğim silahlanıp gitmişti,
bir silah kapıp arkalarından koştum.
Onlara meclis yolunda yetiştim.
Bazan eğitim için gece yürüyüşü yapardık,
bu da onlardan biri gibiydi. Yani olağan bir şeydi
ta ki "Conguroğlu gelmiş, Aydemir'i gördün mü?"
sözleri dolaşmaya başlayıncaya kadar.
O zaman da iş işten geçmişti.
Bize okulun içinde sahip çıkmaları gerekirdi,
okulun dışında arkadaşlarımı bırakıp kaçmayı
aklımdan bile geçirmedim.
Ama darbe "silahlı zorbalık"tır, ona itirazımı sürdürdüm:
Elimdeki silahın emniyetini açmadım. Çünkü bana ateş
edilse bile karşılık vermiyecektim. Bunu daha önce söy-
lemiştim, o gece de söyledim.
Ve ilk fırsatta
sınıf arkadaşım Erdoğan'la birlikte
gidip bir kapı girintisine sığındım.
Sabah ortalık ağarmaya başlayıp ta
darbe karşıtı bir subay
bizi almaya gelinceye kadar orda bekledik.
İHMAL
Ve harbyelilerin ihmal edilmesi... Aslında harbiyeliler yalnız-
ca o gece değil Talat Aydemir onların okuluna komutan
yapılmak suretiyle iki yıldan beri ihmal edilmiş. Aydemir'in
harbiyelileri şartlandıracağı biline biline.
Albay Aydemir
bizden önceki devreyle
22 Şub 1962'de
darbe girişiminde bulununca emekli edildi,
yerine tuğgeneral Kemalettin Eken atandı.
Onun ne yaptığını ise
kendi oğlunun avukatlığını üstlenen
albay Ethem Baykara anlattı:
Bir okul komutanı ki
yıl içinde öğrencilere yaptığı konuşmaları
delil olsun diye kasede aldırır.
Hatırlıyorum, bir keresinde komutanımız bizi yemekhanede
topladı. O konuşurken bazı öğrenciler "Yemekler kötü, yemekhaneyi
pislik götürüyor" diye yüksek sesle ve sürekli homurdandılar,
parazit yaptılar.
O zaman bunu yadırgamıştım. Saygı gerekir ve
daha önemlisi disiplin gerekir diye düşünmüştüm.
Homurdananlar
bence
Talat Aydemir'in çengeline takılıp
onun tarafından
beyni yıkanan öğrencilerdi.
Demek ki
homurtular kasede alınmış.
Oysa komutan babadır,
hiçbir baba bunu yapmaz,
yapmamalı.
Kemalettin Eken orgeneralliğe kadar yükseldi
ve jandarma genel komutanı oldu.
https://tr.wikipedia.org/wiki/Kemale..._mustesari.tif
.