KADER FİLLERİN DÖVÜŞMESİ MİDİR?
Şimdi 85 yaşındayım,
yıl 2025.
"İki Numaralı Mahkeme"yi
62 yıl önce temize çektim.
Yorulunca olduğu yerde bırakıp çıkardım,
bilirdim ki babam okuyacak.
Üzgün olduğumu elbet anlıyordu.
Üzülme boş ver diye bana bisiklet aldı.
"Bin, dolaş... Açık havaya çık."
Üzüntüm ise subay olamadığım için değil
onun isteğini yerine getiremediğim içindi.
Çok istiyordu subay olmamı,
bizim köyden ilk ben subay çıkacaktım.
Nolur affet baba, kaderi yenemedim.
İyi ama kader
fillerin
dövüşmesi midir?
Ve bazı insanlar
siyasî rekabeti neden vuruşarak yaparlar da
can alıp umut söndürürler?
Onlar fil midir?
Filler dövüşürken zararı otlar görüyor (Afrika atasözü).
https://www.youtube.com/watch?v=KpN-P1OVzl4
Alıntı:
Annemle babam arasında şiddetli geçimsizlik vardı. Tartışmaları o kadar canı-
mı yakardı ki ödev yapmak bahanesiyle odama kaçıp ellerimle kulaklarımı ka-
patırdım. Öfkeli bağırışlarını duymayayım diye. Sonunda boşandılar.
Aynı sorunu bir şirkette çalışırken de yaşadım. İki bölümün başkanları bütçe
kesintileri konusunda nerdeyse kanlı bıçaklı çatışıyordu. Bunlara her birinin
kendi bölümünde çalışanlar da katılınca gerginlik dayanılmaz bir hal aldı. Pro-
jeler iptal ediliyor, şirketle birlikte bütün çalışanlar kaybediyordu.
Ama bu kere odama kaçmadım, kulaklarımı ellerimle kapatmadım. Müdahale
ettim. "Bakın" dedim, "sizin aranızdaki bu çatışma yalnızca size değil, çalışan-
lara zarar veriyor asıl. Ve şirkete zarar veriyor. Kendinize gelin."
Önce umursamadılar ama yavaş yavaş akıllarına yatmaya başladı, anlaşmaz-
lık konularını tek tek abartmak yerine tümüyle büyük resmi gördüler.
O yüzden, ey oralarda bir yerde kendini çiğnenip ezilmiş hisseden kişi! Bil ki
sen güçsüz değilsin. Ayağa kalkabilir, acılardan öğrenerek daha güzel bir ge-
lecek yaratabilirsin - yalnızca kendin için değil etrafın için de.
Çünkü otlar ezilmeyi reddedince
en azametli filler bile
bastıkları yere dikkat etmek zorundadır.
.